31. grudnia 1932 r. genialni polscy matematycy: Marian Rejewski, Henryk Zygalski i Jerzy Różycki, złamali niemiecką maszynę szyfrującą Enigma. Niemcom nie pomagało komplikowanie systemu szyfrowania – Polacy natychmiast wprowadzali odpowiednie poprawki. Przekazanie kodów aliantom pozwoliło dekodować niemieckie depesze i przyczyniło się do pokonania Niemców w II wojnie światowej.

Francuzi, Anglicy a także Polacy próbowali złamać kod Enigmy już pod koniec lat 20. XX wieku, jednakże bez rezultatu. Problemy te były spowodowane głównie przełomowym na owe czasy zastosowaniem w maszynach Enigma szyfrów polialfabetycznych, w których każda litera tekstu jawnego szyfrowana jest za pomocą innej permutacji alfabetu, co pozwala ukryć własności językowe szyfrogramu.

W 1929 roku zorganizowano kurs kryptologii dla studentów matematyki na Uniwersytecie Poznańskim. Na kurs zgłosili się m.in.: Marian Rejewski, Jerzy Różycki i Henryk Zygalski. W końcu września 1932 roku Rejewski zaczął pracować nad Enigmą. Mocarstwa zachodnie tak mocno wierzyły w niemożliwość złamania algorytmu szyfrującego Enigmy, że w zasadzie zaprzestały jakichkolwiek prób. Dlatego między innymi, traktując informacje te jako bezwartościowe, francuski wywiad przekazał plany budowy maszyn Enigma zdobyte w okolicach roku 1931 od francuskiego agenta Hans-Thilo Schmidta (ps. Asche) Polakom. Pomimo odtworzenia struktury wewnętrznej Enigmy, wciąż nie udawało się odczytywać wiadomości.

Główny problem polegał na odtworzeniu na podstawie znajomości zasady działania i zaszyfrowanego tekstu, klucza pozwalającego odszyfrować nadawane komunikaty. Wkrótce do Rejewskiego dołączyli dwaj pozostali matematycy, Zygalski i Różycki. Szyfr Enigmy złamali oni ostatecznie w końcu grudnia 1932 roku.